~

στο χώρο
είμαι παγιδευμένος
με αυτόν που δεν θέλω
στην άκρη έχει φωτιές
δεν πλησιάζουν
η κίνηση είναι στο μάτι του μυαλού
η απειλή 
οικεία

~

το στενό της βροχής είναι μια σκέψη
φερμένα τούτα
το βράδυ τα πατήματα μεταμορφώνονται
φωνές ένρινες 
ακούμπησαν
τώρα δεν είναι
ζωάκια κοιτούν
χειμώνας

επίγειος

περαντικός

~

Αποφάσισα το πρωινό να είναι ήσυχο. Να θυμίζει τη γενέθλια γη. Εκείνη την ξεχασμένη, την αποξηραμένη. Αδιάφορο σπήλαιο.


πιο ψεύτικος
κι απ'την υγρή ματιά

με στίκτει

~

ομιλίες
τα χέρια μου χώμα

προστατεύομαι
απ'την πληγή ακτή

`

είναι ένα σχέδιο· κύστη· ενδογενής

`

αυτή η απώθηση έχει μια κανονικότητα· ένα δωμάτιο γερτό με σκονισμένο ήλιο

`

κέρινος τοίχος

οι πόροι μας κύλησαν

ποθούν τη βροχή

`

κόσμημα στίγμα· η απουσία εγγράφεται· ροή εμφανής

`

τις σκληρές ώρες

οι τοίχοι μισούν τις σκιές

ακίδες βραχνές

στο φως να χαθώ

κουκκίδα ή κρύσταλλο

οστό φυλαχτό