~

ο δρόμος τους δεν έκλεισε
ήταν το πέρασμα
και έπειτα οι συναντήσεις κάτω από γέφυρα
αναδεικνύουν το πρόσωπο
η βεβαιότητα απλώνεται
είναι η υδάτινη μορφή
πίσω από πρόσωπα
όσο μακριά
στα χέρια

~

η μορφή των οικείων
γεμίζει τον χώρο
ένα κορίτσι και ένα σκυλί
έναν χώρο κατά τα άλλα αδιάφορο
μόνο κινούμενο
λεπτό
το αστικό τοπίο είναι το τρυφερό
είναι η έλλειψη
είναι το πέρασμά του

~

είμαστε μέρος αυτής της βλάστησης
ας σταθούμε τώρα
όσα μαθαίνονται 
απλά περνούν
η απόστασή μας
σχεδόν στρατιωτική
θα γεφυρώσει τις λέξεις

όταν τα μάτια έλαμπαν
όταν ζητούσε η όψη

~

σ'αυτό το όνειρο
τα δέντρα είναι κενά
μπορώ να μπω
στο ήσυχο σπίτι
πίσω απ'την όχθη 
έχει πάντα 
γέλια των κοριτσιών
τώρα τα μάτια βλέπουν
κόσμος μαζεύεται
πέρασμα
και βροχή

~

να ξαναδώσω και να κρυφτείς
οι μονόλογοι 
έρχονται από τον ίδιο τόπο
αν δέσω τα χέρια
θα εμφανιστούν
όλοι οι παλιοί
οι πεθαμένες όψεις

από την υγρασία μόνο

η κίνησή μας
φέρνει 
σιωπή

~

να κρύψεις
ο τρόπος που κτίστηκες δε βοηθά
τα λακκάκια στο λαιμό
η φευγαλέα κίνηση των ματιών

οι άνθρωποι ηρεμούν
όταν το τρένο φύγει
όταν η αίσθηση δύναμης
είναι κενή
μια φυσαλίδα
πλέγμα

~

και να χαθώ 
πάλι θα πεις
τα δάχτυλα προχωράνε
τα δάχτυλα αποκρίνονται
μετά απ'το σημείο
εικόνες άσχημες
μόνο ο γυάλινος θεός
σέρνει τη θύμησή σου

~

φώναζε
πάνω στα χέρια είναι
απώθησα το πρόσωπο
έχει σκιές ανάμεσα στα χαρακτηριστικά
παλιά, προσπαθούσα να ερμηνεύσω
τώρα, ν'αγγίξω μόνο
να μοιραστώ

~

είναι μακριά
και όλα μοιάζουν να θέλουν να συναντήσουν
μπορώ να παρηγορηθώ
να παρακολουθήσω τα χέρια
να κλείνουν μέσα στο άλλο
κάποια φωνή
στην αρχή γλυκιά
το βλέμμα της γάτας
παγιδευμένο
μα ήρεμο
ήταν απλό
χωρίς οσμή
σε
δύση

 
 

~

το πρωί θα μπορούσες να στραφείς στο χορτάρι
μια αίσθηση είναι
η ανάπαυση δεν έχει τη μορφή της λύτρωσης
το μαγεμένο κουτάβι
μπορεί ν'απλώσει τα πόδια
μάτια ανεξέλεγκτα
βλέμμα που σβήνει
τα πρωινά και εσύ ν'απλωθείς
να δείξεις

 

~

σε κάποιο μέρος του σώματος
η αδυναμία είναι πιο εμφανής
αέρας
οι άνθρωποι είναι όξινοι
οι άνθρωποι επαναλαμβάνονται
φέρνεις
κρυμμένη λέξη

 

~

μόνο άκουσες
η περιστροφή αργεί
αν ανοίξω τα δάχτυλα
ο κόσμος βουίζει
εσύ θα φωνάζεις
τα μάτια
τα μάτια
ο ίδιος
υγρός

~

είναι πρωί
και οι πληγές μακραίνουν
όλα σιωπούν
και κρύβονται
είμαι κενός

ο φόβος είναι

φόβος και έρημη κραυγή
όλα απ'το σώμα γέρνουν
όλα στο σώμα έρχονται

ούτε τα φυλαχτά