~

είναι το φως του
περνά στα χέρια
ηρεμεί
τόσο λεπτό
προσδιορισμός
που θα χαθεί
μέσα στο άλλο σώμα

~

το σημείο αγαπά να είναι βουβό
στο έντονο φως
οι επιλογές μακραίνουν
καθώς ο χρόνος περνά
υπάρχει ένας χτύπος
από τους βράχους τους 
μόνο κοιτούν τα χέρια

~

περνά την πόλη
η ηλικία περνά την πόλη
εγκοπή και νανούρισμα
για να μη δει
ό,τι χωρά 
μέσα σε χέρια

μάθε με πάλι
γραμμή σε χαρτί
ίσως δε θα τελειώνει

~

ανεβαίνουν αργά
έχω το χρόνο να ακούσω τις συζητήσεις
άδερμος
είμαι κομμάτι πέρασμα
δεν έχω χρόνο να αναρωτηθώ
αν αντιλαμβάνονται την παρουσία
ήτανε πάντα εδώ
γυάλινες
στο κυκλικό
ορίζουν

`

ένα σημείο
είναι άμορφο;
όταν το σώμα αλλάζει
ποιες σκιές πολλαπλασιάζονται
πως δένονται στον ύπνο
ήταν μακριά τα λόγια σου
όλες οι μνήμες
γνώση

~

από εδώ και πέρα
θα είναι ακίδες
σ'αυτό το δρόμο
όταν οι ψευδαισθήσεις φεύγουν
καμία ελευθερία 
δεν έρχεται
μόνο το φως
κενό, γυμνό
διαστέλλον

~

κλαδί
να μη του δώσεις άλλη σημασία
ο άνεμος είναι ευεργετικός
και ακόμη
υπάρχει ορίζοντας
οι βαριές μυρωδιές θα φύγουν
τα σώματα θα εξακολουθήσουν
ο άνεμος
είναι η τροφή του ανθρώπου

~

απ'την αρχή ξανά
ο ίδιος μορφασμός
ο ίδιος υπόηχος ήχος 
μουγγός μουγγός
και ύστερος

μπορώ να μορφάσω
καθώς περπατώ
στην έρημη πια παραλία
να κάνω κινήσεις
ανίσχυρες ή ισχυρές
δίπλα απ'το ξεβρασμένο ξύλο