~

το ρεύμα της θάλασσας
δεν είναι πια δικό μου
η ίδια 
δείχνει το δρόμο της σιωπής
ο χρόνος φέρνει απογεύματα κενά
μες τα νερά ενόχληση
ανταύγεια ξύλινη
σώμα στην πύκνωση
σώμα 
σταμάτημά της

~

το δέρμα αναπαύεται
οι εποχές δεν κρύβουν
το όποιο σώμα χάθηκε
αν έχει πάρει την οσμή
φέρνει κοντά 
τον ίσκιο

~

τα σημάδια στο πρόσωπο
τα πρώτα
τα αναπόφευκτα
της μορφής
θυμίζουν την επανάληψη
το αεράκι 
που ζητάει να ζήσει
τον φόβο 
του τόπου που ανοίγεται
τις κυκλικές
οσμές