η κουκκίδα στο πλέγμα
μοιάζει ζωντανή
μετά θυμάμαι
το γυάλινο περίβλημα
θα προστατεύει
το ασημένιο σύννεφο
θα παραμείνει
γλυκό και ατόφιο
φωνές νεκρού
να αντανακλά
τη σήψη
η κουκκίδα στο πλέγμα
μοιάζει ζωντανή
μετά θυμάμαι
το γυάλινο περίβλημα
θα προστατεύει
το ασημένιο σύννεφο
θα παραμείνει
γλυκό και ατόφιο
φωνές νεκρού
να αντανακλά
τη σήψη
το σημείο είχε έρθει
δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω
ούτε να το αποδεχτώ
στο δέρμα
ακουμπούσαν
ψίθυροι
ήταν ακίνητοι
και αυτό που θα ήταν
θρήνος
επαναμβανόταν
ως το καθήκον
της ροής