Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα υπόνοια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα υπόνοια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016

~

να μην τους ξέρω. μόνο να τους αγγίζω
τώρα αγαπώ τους θρόμβους
τις διαδρομές

 

Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2015

~

μέσα απ'το άνοιγμα
ο φόβος
αδέλφια
αξεχώριστα
κενά
μέσα απ'το άνοιγμα
η παραλία
απλώνω τα χέρια
όλη η στοργή
μόνο φωνές
με κλείνεις


Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2015

~

άλλη μια νύχτα πέρασε χτες
συνειδητότερη 
λίγο πιο μαλακή
ίνες που μπόρεσα να αγγίξω
κάποια υφή
η αίσθηση
τα χέρια ματώνουν ασυναίσθητα
πλάθεται

πλασμένα έρχονται
δημιουργημένα


Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015

~

Φαντασιακή ροπή
εξαγνισμένη

χρειάζεται νερό και λάσπη για να κινηθεί κανείς

το σώμα απλά παρατεινεται
γεωμετρικά αφημένο

πρώτες κραυγές
ανέγγιχτες


Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2015

~

η διαφορετική τοποθέτηση των πραγμάτων
σωματικός πόνος που ερμηνεύεται
αρκεί η υπόμνηση
και τα νερά μαντεύονται
στη χούφτα γη


Σάββατο 1 Αυγούστου 2015

~

και αυτό μια τέχνη είναι
να μας παρουσιάσεις αυτό που πρέπει να ειπωθεί
και αυτό που τη σκιά του γλύφει
ο παφλασμός

ύστερα η στοργή

ο αχαρτογράφητος ορίζοντας
είναι ένα δόσιμο
τα χέρια 
βάλε στα μάτια ήρεμα
προσεύχονται οι άνθρωποι
ίσα ν'αγγίζεις

φεύγεις



Τρίτη 14 Απριλίου 2015

~

βήματα
τα ονομάζουμε παρουσία
ένα κομμάτι του εαυτού μας
γνωρίζει τους τοίχους
την εσωτερική οσμή

το σώμα κατηύθυνε
ο βράχος κατάσαρκα
δεν είναι ρωγμή


Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015

~

η ακτή επανέρχεται στη σκέψη μου. δεν ξέρω αν είναι ως σύνορο ή ως έμφυλη πραγματικότητα. τα πράγματα ανασυντίθενται, αναμοχλεύονται.


από το δρόμο θόρυβοι

φορές φορές 
είναι βροχή η σκόνη


Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015

~

στη θάλασσα, στο φαγωμένο πλατύσκαλο
σκιές χαμηλόφωνα

αναθυμιάσεις θα φέρουν και φέτος την άνοιξη
ως εκπνοή


Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2015

~

η μυρωδιά του δέρματος με ανακούφιζε
στάθηκα απλά

στον ωκεανό ειπώθηκα
ημέρες παιδιών να γνέφουν


Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2014

~

το βύθισμα του ποδιού στο χώμα
αυτό θα μου λείψει περισσότερο

το κράτημα της αναπνοής

ίσως
ψηλά στα δέντρα

υπάρχουν και μέρη που τα σύννεφα είναι οριζόντια

σκέπουν


μέσα σε γη
οι δείκτες


Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2014

~

από εδώ μοιάζει να ταξιδεύει
μ' αυτόν τον βράχο απέναντι μεγάλωσα
τώρα μετακινήθηκα εγώ


δαχτυλίδια
σκέψεις παλιές
λιπόσαρκες



Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014

~

Η πρώτη εγκατάλειψη είναι η μορφή του ανθρώπου. Στο πάτωμα, οι κρίκοι είναι πάντα πολύχρωμοι, κάπως γυαλιστεροί


άγγιξες

χαμόγελα και σκιές

διαπλάθουν
                   δεν κρύβουν



Σάββατο 12 Απριλίου 2014

~

Πέρασα μέσα από τους διαδρόμους. Δε με ενδιέφερε κιόλας. Τόσος κόσμος· να λιτανεύει. Το βάρος του με καλύπτει. Έχω την πλήρη συναίσθηση. Η ώρα γέμισε, η ώρα περνάει. Χάθηκα μέσα σε ψήγματα άμμου. Να παρακαλώ κάποτε να'ρθει ένα παιδι να τραγουδήσει· στο ίδιο ακριβώς σημείο.



ψίθυροι
γέλασαν στη βροχή
μέσα απ'την άλλη όχθη

~ 

a place


Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014

~


οι συναντήσεις της νύχτας δισδιάστατες
νομίζω

η απορία απόληξη

μέσα στους ήχους κάποτε
χαμόγελα

ή οσμές


Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013

`


το έχεις παρατηρήσει
οι ακτές γκριζάρουν στο βάθος

χέρια λεπτά
σα διάφανα