στο παιδί
η λέξη ουρανός
πάλλεται στη γλώσσα
αποφεύγει τη δύσκολη ερώτηση
αντίθετα
στη λέξη μητέρα
ενσκήπτει
είναι οι κόκκινες γραμμές
οι κόκκοι της ασφάλτου
Ένα ημερολόγιο για τις σπασμένες εικόνες , τα θραύσματα και τις αποκομμένες λέξεις
στο παιδί
η λέξη ουρανός
πάλλεται στη γλώσσα
αποφεύγει τη δύσκολη ερώτηση
αντίθετα
στη λέξη μητέρα
ενσκήπτει
είναι οι κόκκινες γραμμές
οι κόκκοι της ασφάλτου
το χάδι στο μέτωπο
ήρθε ως η μορφή
του ονείρου
είναι παγωμένα
και οι φωνές
δεν ακούγονται
αυτός
μόνο να προστατεύσει
επέμενε
για το παιχνίδι
της σκιάς
προσπαθούσα να απαντήσω
μόνο γελούσε
άπλωνε στάχτη
στην πέτρινη
δροσιά
η πράξη από ποιον
εκπορεύεται;
ξύπνησα με αυτή
τη σκέψη
με πήγε πίσω
όταν συμβαίνει αυτό
προσπαθώ
να κρατήσω
την αίσθηση
γνωρίζοντας
πως η μετάβαση
είναι τα δάχτυλά μου
ίσκιος
που δεν χορεύει
μόνο το βλέπω
παρά το ότι
το άγγιγμα και η οσμή του
ήρθαν πιο νωρίς
όταν μου ζητηθεί
θυμάμαι
μόνο το χρώμα
η άλλη κίνηση
πλέει
ως μορφασμός
είναι τόσο σκληρή
η εικόνα
παρουσιάζει
ανάγλυφα
τα πάθη
ότι ξαναγυρνάς
σε συγκροτεί
η αφή
δεν είναι πια
τρομακτική
όσο ακουμπάς
θα νέμεις