Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

~

προσπαθώ να πω
πως μοιάζει
πως έρχεται από το βάθος
είναι τόσο διαφορετικό όμως
το γνωρίζει το δέρμα
στον ανοιχτό ορίζοντα
δέντρο 
μονάχα ένα
να προσπερνά


Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

~

από το γκρέμισμα
βλέπω τα δέντρα
πάντα είναι απόγευμα εδώ
περνούν οι κυρίες με τα μέτρια τακούνια
είναι μητέρες όλων
θέλω να μπω
μέσα απ'το πέρασμα
εγώ και η γάτα
με τα χαμένα μάτια
ώρα πολλή 
μόνο 
κοιτάμε



Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

~

έχει και αυτούς τους δρόμους
αποκαλύπτονται σαν καλειδοσκόπιο
έπειτα
το κάλυμμα τραβιέται
όλα γυρίζουν πίσω
στο δάπεδο ένα παιδί παίζει ήρεμα
απλά κρατά 
δοκιμάζει τα ούλα
δοκιμάζει τη μορφή
θα κοιτάξω έξω από το παράθυρο
ακόμα και αν δε μου το πεις
χαράζει
είναι η γκρίζα σκέψη


Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

~

κάθε πρωί τακτοποιούσε
τα σημάδια είναι ακόμα εδώ
σε λίγη ώρα 
οι ρυθμοί θα είναι οι γνώριμοι
και ό,τι είπαμε
θα είναι ξεχασμένο
για λίγο όμως
μπορείς
και θα αναπνεύσεις


Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

~

πάλευαν ήσυχα
μικρά παιδιά
ο χρόνος θα φέρει αυτό που είναι
υπάρχουν και κόσμοι
που τα δέντρα μαντεύονται
η καταρίθμηση
είναι και ουρανός


Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

~

αυτό που ορθώθηκε

στο δωμάτιο έχει αυτό το φως
που αναβοσβήνει
η παρουσία είναι σχεδόν στο κέντρο
τώρα
μπορεί σκοινιά
ίσως και νεύμα
όταν περάσει η στιγμή
θα ονειρευτείς
χέρια μικρά
βαλμένα