Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

~

μόνο οι ήχοι είναι δικοί μας
κολλούν στο δέρμα
τα υπόλοιπα κυλούν
συγκροτούνται ερήμην
πάλι έβγαλε φως
η εποχη ξανάρθε
δε βλέπω κάτι αλλιώτικο
είναι ζεστό να κρίνεις

 

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

~

Νομίζω πως καταλαβαίνεις πού δεν θέλεις να πεθάνεις
Αυτός ο καθεδρικός μπορεί να χτιστεί με μυστικότητα

οι πέτρες θα είναι μόνες
πόσο θα ακούγονται
οι λιακάδες και τα νερά θα περνούν
ίσως να είναι μόνιμα
όλα μια μέρα μόνο
και η πρώτη αφή
η γεύση της παλάμης
όταν παιδί
κάθε παιδί
μαθαίνει  
την πληγή του

 

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

~

σκιές
ποτέ δεν τις φοβόμουν
τώρα ζητούν να βγουν
ο πηλός ακόμα δεν τρίφτηκε
ένα κάθισμα έχει μόνο εδώ
και ήρεμο σκοτάδι

 

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

~

Οι εικόνες σκεπάστηκαν με ήχο.  Αυτό που εκδηλώνεται ως χρώμα, έφυγε.  Το περπάτημα δεν το θυμάμαι πια. 

είμαι χαρούμενος γι αυτό

σκλήθρες 
είναι φωνές
κάποια στιγμή αγγίζουν

 

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

~

είναι ρωγμές του ύπνου σου
κάποιος πεθαίνει κάθε μέρα
για να φας, να μιλήσεις, να περπατήσεις
ήταν σύντροφος
είναι νεκρός
τα φώτα της πόλης
είναι συχνά γυμνά
και ας νομίζαμε
ό,τι είναι ξέφωτο 
γυρνά
στρέφει
και στρέφεσαι
τον ήχο

 

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

~

Υπάρχει κενό. Δεν είναι η φύση του σώματος αυτή. Δεν σε αφήνουν να χαθείς. Δεν είναι απλό αποτύπωμα. Από την τροφό αποκόπηκα. Μπορώ να θρηνήσω

δεν το 
επέτρεψε
ποτέ