Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

~

μια αναπνοή
μια αναπνοή και μόνο
στους δρόμους μου άρεσε να επαναλαμβάνω μια λέξη
το περπάτημα ποτέ δεν σταμάτησε
η γωνία του δρόμου δεν ήταν σπίτι
όταν θυμάμαι
η οσμή του κίτρου δεν γαληνεύει
τα χέρια ήταν μέταλλα
πληθυντικά


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Όσα γράφονται εδώ, συνομιλούν. Η μη απάντηση , προσπάθεια μη παρέμβασης .Ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.