Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

~

τα γέλια έχουν ρωγμή
μαζεύονται στην κοίτη του ποταμού
κοιτούν
να κρατήσω το χάδι μιας μέρας
κοντά στη θάλασσα
στο πέρασμα των ωρών και των λέξεων 
πνίγεται
μοιάζουν σφυριά οι άνθρωποι
οι συνήθειές τους
έναστρο χάδι
απάνεμο
για μια στιγμή 
η σκέψη


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Όσα γράφονται εδώ, συνομιλούν. Η μη απάντηση , προσπάθεια μη παρέμβασης .Ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.