Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

Θυμάμαι τα γέρικα μαλλιά να κολυμπούν στη λίμνη . Απλωμένα και ήσυχα· στάχυα σχεδόν, στον ακυβέρνητο άνεμο. Περάσματα της αυγής.

1 σχόλιο:

Όσα γράφονται εδώ, συνομιλούν. Η μη απάντηση , προσπάθεια μη παρέμβασης .Ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.