Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

Άπλωσα

δυο πέτρες, χαμόκλαδα και την ελλειπτική γραμμή ·σπίτι. Παιχνίδι παιδικό, αγαπημένο. Μοναχικά καλύτερα ή ίσως και με έναν φίλο, φανταστικό. Σύντροφος μόνιμος. Ακόλουθος συνήθως ,σπανιότερα οδηγός. Τώρα ,μουρμουρητό. Κοιμούνται οι θεοί. Τα δικά τους ονόματα έχουν οσμή και ύλη. Ακίνητοι ας μείνουμε. Τους κοιτάμε, να μας δουν δεν μπορούν.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Όσα γράφονται εδώ, συνομιλούν. Η μη απάντηση , προσπάθεια μη παρέμβασης .Ένα μεγάλο ευχαριστώ.