Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

~

Ακούω τη φωνή να τραγουδά. Και είναι μακρόσυρτη, μόνιμη, επαναληπτική. Θυμίζει το γύρισμα του βρέφους. Αχ, ο μικρός πλανήτης. Άργιλος, κολυμπένιος 

και η προσευχή


αυτή τη μνήμη
την περασμένη εδώ μπροστά

πότε μιλήσαν λέξεις;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Όσα γράφονται εδώ, συνομιλούν. Η μη απάντηση , προσπάθεια μη παρέμβασης .Ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.