Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

~

Λίγο μετά το πρωί, τα πρόσωπα είναι πιο τραβηγμένα. Κινούνται προς την κατεύθυνση της μομφής, νομίζω. Στα μάτια μου τουλάχιστον, είναι κολλημένα σ' αδιάβροχα τζάμια, σε πλαστικά και οι μορφασμοί τους χάνουν τη δύναμή τους. Ούτε τα χέρια πάλλονται. Ψιθύρισμα βγάινει και ίσως το ακούς.


ροδιές

το όνειρο απλώνεται
σ' αναπαμένα χέρια


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Όσα γράφονται εδώ, συνομιλούν. Η μη απάντηση , προσπάθεια μη παρέμβασης .Ένα μεγάλο ευχαριστώ.