Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Είναι μικρή διαδρομή. Έστω για λίγο όμως, θα πατήσουμε στα νερά μέχρι να μπούμε στο σπήλαιο · μέσα απ'την κόγχη θα μαλακώσει ο ορίζοντας.

3 σχόλια:

  1. Εδώ λέμε, Μάκη, πώς να βγούμε από το σπήλαιο (χα! το πλατωνικό, εννοώ, παρά τις όποιες προβολές στα τοιχώματά του - οθόνες... :)
    Και τώρα που δεν αστειεύομαι, ναι, στα βήματα του Επιμενίδη είσαι, χρυσό μου, το ξέρω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...με ανησυχεί λίγο αυτό. Φοβάμαι ότι τόσα χρόνια σε βαθύ ύπνο,δεν έβλεπε όνειρα. Απαράλλαχτος ξύπνησε, λέει ο μύθος .Ευχαριστώ για το πέρασμα και τις εικόνες που έφερες Δήμητρα. Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να βουλιάζεις στο ασυνείδητο και να αναδύεσαι με τη συνειδητότητα απαράλλαχτη και λαμπρή, θέλει πάντως μεγάλη μαστοριά, έτσι εμπλουτίζεται η ψυχή και θεραπεύεται το σώμα, αλλά και η κοινότητα... Τα όνειρά μας καλύτερα ας γίνονται περάσματα, όχι στάσεις, αγωγοί ενότητας, όχι εστίες απορρόφησης...
    (μεγάλοι μάγκες στα δύσκολα οι αρχαίοι :)
    Κι εγώ σ' ευχαριστώ για τις καταδύσεις που προσφέρουν οι στίχοι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Όσα γράφονται εδώ, συνομιλούν. Η μη απάντηση , προσπάθεια μη παρέμβασης .Ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.