Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

αρχαίοι τάφοι
παιδιά παίζουν τώρα
ηχώ στα νερά
/
τα μάτια σου 
αγγίζουν τα θρύμματα
η μνήμη κεντά
/
προφυλαγμένη
λόγια μαζεύτηκαν
υγρά φυλαχτά

4 σχόλια:

  1. Δοκιμασα και εγώ να γραψω ένα χαικου. Υποψιάζομαι οτι είναι το πρώτο και το τελευταίο.Εσυ με επηρέασες βεβαια....
    Καλο βραδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι πανέμορφα. Ελπίζω να μην είναι τα τελευταία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. http://www.youtube.com/watch?v=E0EO0uXFYcE

    δεν έχω εξοικειωθεί ακόμη με τα χαικού, το παραπάνω μου μίλησε και θυμήθηκα την εισαγωγή του τραγουδιού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Για το κομμάτι . Υπέροχο. Cadeau sublime.

    Τα haiku. Ίσως η πλευρά του εαυτού που θέλει να κινηθεί μέσα στη φόρμα. Κάποιες φορές σε προστατεύει, κάποιες σε οδηγεί σε ξύλινη γλώσσα, φορτωμένη κλισέ. Σε κάθε περίπτωση είναι διάλογος με τη στιγμή. Ή τουλάχιστον αυτή είναι η προσπάθεια. Αυτά εδώ , τα fractals ,είναι ένας πειραματισμός.

    Σ 'ευχαριστώ πολύ για το πέρασμα, την ανάγνωση , το συνειρμό και το δώρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Όσα γράφονται εδώ, συνομιλούν. Η μη απάντηση , προσπάθεια μη παρέμβασης .Ένα μεγάλο ευχαριστώ.